umut sarıkaya

penguen dergisinde harikalar yaratan adam. 'benim de söyleyeceklerim var' köşesinde yazdıklarıyla ve 'işimdeyim gücümdeyim' köşesinde çizdikleriyle gülmekten bayıltabilmek gibi bir özelliği var. geyik yapar ama çoğu 'edebiyatçıyım' diye gezen adamdan sağlam yazar.

"İçkin Anadolu mizahının postmodern kentli yorumu" gibi tam da Umut Sarıkaya'nın hakkıyla dalga geçeceği bir tanım yapmak isterim kendisi için.

Geyik bir yana Umut Sarıkaya, muhteşem gözlemleri, kişisel tarihinden süzdüğü mizah yeteneğiyle şüphesiz yarına kalacak önemli bir figürdür.

Kitabı evimizin ortasında durur ve sıkılan bir iki sayfa okur keyiflenir. Karikatürlerindeki gündelik hayat hakikatleri biz okurların kıskandıracak cinstendir. Çeliktepe Lisesi ve St Benoit Lisesi arasındaki futbol maçını resmettiği karikatürü ise asla unutulmayacaktır.

baklava desenli kazaklari, yururken ses cikaran anahtarligi, kurdugu cumlelerdeki umut dili ve her zaman ona hayran kalan kitlesi ile muhtesem insan.

seviyorum seni umut sarikaya.

kendisine burdan 'iyiydik lan' demek istiyorum. iyiydik abi be, her hafta adam gibi bişeyler okuyorduk. ne gereği vardı ki penguenden ayrılmanın... tez zamanda çıkar yeni dergi inşallah.

yeni nesli test edeyim derken denk geldiğim etkilet, altında çemçük ağız seven yazması pek hoş olmuş.

benzer bir şey için bkz. bira

uykusuz dergisinde şimdi